Run Winschoten

Vorig jaar hebben we met team 450 voor het eerst meegedaan aan de Run Winschoten. Eigenlijk was het de bedoeling dat Henk met 9 vrienden de race zou lopen, maar toen één van de mannen een paar weken voor de run geblesseerd raakte, vroegen ze mij of ik in wilde vallen. Nou, vooruit dan maar. Ik liep destijds ook wel eens 12km, dus 10km was te doen.

Vorig jaar had ik maar één doel: ik wilde niet als laatste eindigen. Ik mocht dan wel de enige vrouw zijn, ik wilde ab-so-luut niet als laatste eindigen. Al vonden de mannen dat ik wel de beste reden had, mocht dat toch gebeuren… Twijfelachtige eer.

 

Maar goed, na een zware 10km (veel te hard gestart, verkeken op al het vals plat) met een tijd van 49:11 over de finish gekomen. Niet als laatste van de club. Wat was ik blij.

Dit jaar had ik de druk voor mezelf nog wat opgevoerd. Inmiddels is mijn PR op de 10km 45:11 en ik moest en zou beter presteren tijdens deze run. Het ging er dus niet eens meer op of ik als laatste zou eindigen, ik wilde voor mezelf een nieuw PR.

 

Vanaf woensdag was ik al angstvallig het weer in de gaten aan het houden, want het zou een warme dag worden. Iets waar ik niet heel erg blij mee was. Ik ben he-le-maal geen warm weer loper. Als ik mag kiezen heb ik liever -5 dan +25 op de thermometer staan.

En warm werd het. Om 9 uur ’s ochtends stapten Henk en ik vol goede moed in de auto om naar Simon te rijden. Daar waren zes teamgenoten en met z’n achten gingen we richting Winschoten. Later op de dag arriveerden nog twee teamgenoten vanuit Amsterdam. Dat maakte 10 compleet.

Om 10:30 ging onze eerste lopen, Rutger, van start. Daarna volgden Freek, Michel en Irma. Alle tijden bij elkaar geteld liepen we nog mooi op schema. 

Maar ondertussen werd het steeds warmer. De zon brandde al verscheidene nekken en neuzen mooi rood en ik werd steeds ongeruster over de hitte en mijn streeftijd. Daarbij is er het bekende minuutje van Winschoten. Het parcours heeft veel bochten en dat remt toch af, maar daar wilde ik me niet door laten tegenhouden. Ik kon die bochten hebben!

Terwijl Henk als vijfde met zijn 10km bezig was ging ik warmlopen en wat rekken en strekken. Me ondertussen steeds drukker makende over de temperatuur. In het startvak kwam ik een bekende tegen. Hij vroeg of ik er zin in had. Nee, het is veel te warm en daar ben ik niet blij mee! Ik had mezelf al lekker in de negatieve mooi gezet. Goed begin van de race ;).

Maar goed, geen tijd om verder over na te denken. In de verte kwam Henk alweer aangelopen, dus ik stak mijn hand uit, werd aangetikt en vertrok rond 14:05 ’s middags.

De eerste kilometer liep ik mooi volgens plan op 4:20 door een park in de schaduw. Kilometer 2 en 3 zakten wel iets af, maar nog steeds op schema. Het ging toch niet zo slecht, dus gewoon doorlopen. En toen draaide ik de zon in. Die lekker hoog aan de hemel stond en in de woonwijken nergens meer schaduw bood. Wat was het warm. Ik voelde mezelf afzakken naar een tempo boven de 5:00. Het woord looptechniek leek ik ineens niet meer te kennen en ik was ook niet in staat om dit bij te stellen. Toen dacht ik: ik ga mezelf ook niet over de kop lopen. Als ik maar een betere tijd heb dan vorig jaar. Met die eerste 3 goede kilometer als in de pocket ben ik verder gelopen rond de 5:00. 

Dit resulteerde in een eindtijd van 47:52.  Is dat een slechte tijd? Nee, helemaal niet! Zeker niet gezien de weersomstandigheden. Het is ook sneller dan vorig jaar. Maar wanneer je keihard hebt getraind voor een tijd onder de 45 minuten baal je in eerste instantie wel even dat je er niet uit kon halen wat erin zit. En als team hadden we ook een doel, gemiddeld moest iedereen onder de 45:00 finishen. Wat nou als ik de totale tijd van het team had verknald? Niet echt een lekker gevoel.

Na mij liepen Simon, Jan Willen en Carsten. Ook allemaal mooi binnen het schema. Als laatste was Peter aan de beurt. Hij zou met een 47:00 ons nog binnen de 450 minuten kunnen laten finishen. Duimen dus. Tegen 18:00 zijn we met z’n allen, inclusief onze sponsor, bij de finish gaan staan om Peter te onthalen.

En guess what, 1 minuut voor onze ‘limiet’ kwam Peter de finish over! Wat waren we blij als team! 

 

We hebben niet alleen als team ons eigen doel behaald, we hebben ook nog eens een eerste plek behaald als bedrijventeam. Iets wat ons sponsor ook niet helemaal aan had zien komen ;). Iets wat de dag nog specialer maakt. Deze man had namelijk alles tiptop geregeld voor zijn loopteams. Er was de hele dag eten en drinken. Koude frisdranken, water, wijn, bier, tussen de middag soep met broodjes en ’s avonds een heerlijke barbecue met salades en stokbrood. Dus wij waren heel erg blij dat we deze man iets terug konden geven door voor hem te presteren.

En ik? Ik heb van deze run wel iets geleerd. Wanneer je jezelf gek loopt te maken om iets als het weer, gaat je hoofd tegenwerken. En echt, je benen kunnen nog zo goed zijn, als het in je hoofd niet goed zit, zul je dat PR niet lopen.

 

Maar nu? Ik ga lekker op zoek naar een leuke 10km loop in oktober of november, wanneer de kans op 27 graden een stuk kleiner is. Ik zal die 10km een keer onder de 45:00 lopen. Blijf deze blog en/of mijn instagram volgen en jullie gaan het zien ;)!

Ten slotte complimenten voor hoe het in Winschoten allemaal geregeld was, het liep weer gesmeerd. Langs het parcours was meer dan genoeg water voor de lopers beschikbaar. Er stonden massa’s kinderen met natte sponzen langs de weg (en die waren welkom! Er waren zelfs bewoners met tuinsproeiers die je vroegen of je wat verkoeling wilde. Echt top!

Wat ook heel erg leuk was, was dat ik een aantal mensen die ik 'ken' via Instagram eens in real life heb gezien. Een aantal mensen liepen zelf mee, sommige waren mee als support. Het is ontzettend leuk om mensen eens in het echt te zien en te spreken.

 

Al met al was het een supergezellige, geslaagde dag. Alles was goed geregeld, er was een leermoment en ik heb heel veel leuke mensen gezien en gesproken.

Commentaar schrijven

Commentaren: 0