Klap tot Klap loop

Voor deze loop was ik best een beetje zenuwachtig. Vriendlief had last minute besloten om mij te gaan hazen. De laatste keer dat hij dat deed, kwam ik erachter dat ik niet echt een volger ben. Ik moet op mijn Eigen manier op gang komen, anders ben ik na 2km al doodop. Maar goed, let's give it another try.

De Klap tot Klap loop is een A naar B parcours dat onder veel Noorderlingen bekend staat als een snel parcours. Je loopt van Musselkanaal naar Stadskanaal. Langs het kanaal dus, hoe kan het ook anders. Het is niet heel erg open, maar als de wind waait, waait hij ook goed. Het parcours staat erom bekend vaak wind mee te hebben, behalve als Rowan hem loop, uiteraard. Nog een reden om zenuwachtig te zijn, het waaide namelijk best hard en mijn haas had nogal wilde plannen voor mij.

5 minuten voor de start van de recreanten zouden de wedstrijdlopers vertrekken. Het was echter een nieuw parcours, dus eerst moest je een rondje om een grasveldje lopen voor je daadwerkelijk het parcours op kon. Dit wisten de recreanten niet, dus wij stonden al braaf een paar meter achter de wedstrijdlopers te wachten tot zij zouden vertrekken. Op het moment dat het startschot eigenlijk had moeten klinken moisten we nog als een kudde koeien naar achter worden gedreven, omdat ze dus het rondje moesten lopen. Dit was best slordig vond ik. De vertraging hierdoor was bijna 10 minuten. Leermoment voor de organisatie.

 

Toen de snelle mensen hun rondje hadden gedaan, mochten wij, de funrunners, al snel van start. Mijn haas schoot er vandoor en ik bleef even staan. Nee hoor, grapje, ik volgde braaf.

In de eerste bocht kreeg ik al een duw van een jongeman die er ontzettend graag langswilde en er blijkbaar niet tegen kon dat er een vrouw voor hem liep. Maar goed, ik had wel wat anders aan mijn hoogd met tempo 4;25 en wind tegen.

Na de eerste kilometer zakte het tempo wat af naar 4:30 - 4:40 en zo ging ik vrij steady door de eerste 5km. Er waren nog wat meer mensen die van mijn hazenvriendje gebruik maakten en gezellig bij ons aan kwamen haken.

Na deze 5km had ik een mooi ritme te pakken en ging het eigenlijk best oke. De stukken waar ik het nog wel weer wat zwaar kreeg was 1 van de andere mannen zo vriendelijk naast mijn vriend te gaan lopen om mij uit de wind te houden. Nog bedankt daarvoor, ik kon je bij de finish niet meer vinden.

Na 8km hield mijn haas het voor gezien, hij is revaliderende en zat aan zijn looptijd. Nog dik 2km heb ik het alleen moeten doen, maar ik wilde hoe dan ook niet dat mijn vriend voor Jan met de korte achternaam mij die eerste 8km door had geloodst. Opgeven was geen optie. Dus ben ik braaf in hetzelfde tempo door blijven ploeteren tot over de finish.

Ooh ja, en weet je wie ik op 8,5km zag wandelen? Precies! Het jongetje wat mij zo nodig aan de kant moest duwen. Karma is a bitch...

Bij de finish stond stond Nelleke met haar nichtje toe te juichen en ook een collega schreeuwde nog even. Dat geeft een boost.

Met mijn officiele eindtijd van 46:03 ben ik supertevreden, zekeer met die wind tegen. Ik ben een mooie medaille rijker.

 

Wat ik wel jammer vond was dat er niet echt een feestje was bij de finish. Er was nauwelijks muziek. De prijsuitreiking was binnen, waardoor alle toeschouwers buiten hier niks van meekregen.

Wat ik vooral heel erg jammer vond was dat er voor de wedstrijdlopers enorme bedragen aan prijzengeld te winnen waren, maar liefst 1600 euro prijzengeld was er te verdelen, en dat er voor de recreanten helemaal niks werd gedaan. Wij doen net zo goed ons best. Wij hoeven echt geen 150 euro, als zou het best leuk zijn, maar een bosje bloemen had er toch vanaf gekund?

Commentaar schrijven

Commentaren: 0