Run van Gieten

In het noorden van het land zijn een aantal mooie, lange afstanden te lopen, waaronder de Run van Gieten. Ik heb er al veel over gehoord en besloot om zelf de 25km maar eens te gaan lopen. Deels omdat Gieten een mooie bosrijke omgeving is, deels om te kijken waar ik nu eigenlijk sta en of ik een beetje op schema lig voor een leuke tijd in Berlijn.

Donderdagavond voor de run kreeg ik een appje van Maarten. Simon en hij wilden misschien ook wel meelopen in Gieten, ze hadden beide wel zin in een lange duurloop. Of ik het gezellig zou vinden met z’n drieën te lopen. Zeker vind ik dat gezellig. En niet alleen gezellig, ik zag ook een voordeel. 2 mannen die mij op de open vlaktes mooi uit de wind konden houden. Een dag later was het definitief. Simon en Maarten zouden mij uit de wind gaan houden. 

Zaterdagochtend stonden beide heren bij mij voor de deur en met z’n drieën vertrokken we naar het mooie brinkdorp Gieten. Maarten en ik waren er beide niet helemaal zeker van of we de voorgenomen pace van 5:15 zouden volhouden, maar we zouden wel zien waar het schip zou stranden. Doel was wel om onder de 2 uur en 15 minuten te lopen. Simon zou het sowieso volhouden, voor hem was het een rustige duurloop.

Na wat inlopen en zenuwplasjes gingen we naar de start. Het was een Open NK, maar het was niet heel druk. Toen het startschot klonk gingen we op een mooi tempo van start. Na ongeveer een kilometer kregen we de eerste wind al tegen en ben ik lekker achter de twee heren gaan lopen. Daarbij liepen we ook een andere dame voorbij die dankbaar mijn voorbeeld volgde en ook van de brede ruggen gebruik maakte.

Zo hobbelden we de eerste 8km door de mooie omgeving rond Gieten. We maakten er een spelletje van om elke kilometer de rondetijd naar elkaar te roepen om te kijken of die een beetje overeen kwamen. We waren er al vrij snel achter namelijk dat de kilometeraanduiding en onze horloges het niet helemaal met elkaar eens waren. 

Zo rond kilometer 8 kwamen we weer even door Gieten om vervolgens nog een grote lus van 17km door de omgeving te maken.

 

Simon en Maarten hielden een tempo aan van ongeveer 5:08 en tot mijn grote verbazing ging het eigenlijk als vanzelf. De benen voelden goed en ik besloot dat ik dit in ieder geval tot kilometer 15 makkelijk vol moest kunnen houden.

Bij kilometer 10 stonden de ouders van Simon, onze meest trouwe supporters. Zij hadden van de gelegenheid gebruik gemaakt om in de omgeving te gaan fietsen. Er werden een paar foto’s van onze blije toeten gemaakt en toe fietsten ze naar een ander punt om ons daar weer op te wachten. Intussen hadden we ook al wat miezerbuitjes op ons hoofd gehad, een aangename verkoeling bij het warme, toch wat klamme weer.

We liepen nog steeds met z’n vieren, de andere dame hield ons tempo mooi vol. We gingen weer een stuk door het bos, lekker in de schaduw. Maar ja, schaduw is bomen, bomen is bos, bos is stressende GPS-horloges. Hier is toch ergens iets mis gegaan met de telling van de organisatie en die van ons, want ook onderling ontstonden ineens grote verschillen in rondetijd en afstand bij 12 en 13km. Maar goed, dat mocht de pret niet drukken, de omgeving bleef prachtig.

Inmiddels waren er nog 2 mensen bij ons aangehaakt en waren we bij 15km aangekomen. Nog steeds een mooi gemiddeld tempo van zo’n 5:09 per kilometer.

 

Met z’n zessen liepen we verder, Maarten en Simon nog steeds op kop. Na een kilometer of 2 hield de dame die vanaf het begin met ons meeliep het voor gezien en nog 2km verder verloren we ook de andere 2 aanhakers. Dus toen waren er ng 3. Inmiddels kreeg ik het ook wat zwaar en we zakten af naar een tempo van rond de 5:15. Nou ja, ongemerkt liepen we toch elke keer weer wat harder. 

In het laatste stuk van de route zaten nog een paar gemene fietsviaducten en andere hobbels, waarvan 1 zo gemeen dat Maarten en ik best kapot waren toen we de bult hadden overleefd. Maar met nog 3km te gaan gingen we door, niet zeuren doorlopen was het motto.

Zo’n anderhalve kilometer voor de finish draaiden we Gieten weer in en begon het toch te gieten. Het was echt geen grap. Maar wat maakt het uit? We liepen beter dan verwacht en we waren er bijna. Het kon niet meer stuk. Ik had door dat het een toptijd zou worden en ik kon mijn geluk niet op.

 

Samen met Simon en Maarten liep ik op de finish af en er zat nog een dikke eindsprint in ook. Galant als de mannen waren lieten ze mij m’n gang gaan en als eerste over de finish komen.

Ik ben zo blij met mijn tijd. Dit is echt ver boven verwachting. Ik heb ook zo ontzettend lekker gelopen, alles klopte gewoon. Ik deed dit om te kijken waar ik stond 4 maanden voor Berlijn. Dit biedt perspectief. Laten we hopen dat er nu geen vervelende dingen gebeuren. Ik ga in ieder geval vol goede moed door met trainen.

 

Na de tijd hebben we nog een drankje gedaan met de ouders van Simon en toen was het weer tijd om naar huis te gaan.

Verder is deze run echt een aanrader. Mooie omgeving, afwisseling tussen bos, platteland en dorpen. Het is geen hele drukke loopt dus je hebt geen last van elkaar. Zorg er wel voor dat je met een groepje loopt, want alleen zou de wind tegen heel pittig zijn geweest. De organisatie van de loop is ook goed, alles verliep snel. Wat wel een klein minpunt was, waren het aantal drinkposten. Het was best dorstig weer en tussen km 13 en 19 kon je geen drinken krijgen, maar liep je wel een deel vol in de zon. We liepen toen nog met 5 of 6 mensen en echt iedereen had dorst op dat punt. Verder was de keuze in drinken reuze. Water, sportdrank, cola, ze hadden het allemaal.

 

 

Kortom, mocht je volgend jaar in mei weinig te doen hebben… Denk dan aan Gieten.

Commentaar schrijven

Commentaren: 0