Canada, 1e week

Donderdag bracht Henk mij al naar Bianca, zodat ik daar alvast kon slapen. Bianca woont ietsie dichter bij Schiphol dan ik en wanneer je er om ongeveer 6:30 moet zijn is het logistiek gezien, en slaaptechnisch, wel prettig om alvast zo dichtbij mogelijk te zijn.

Na een korte nacht stapten Bianca en ik in de trein richting Schiphol. We kwamen mooi op tijd aan en voor we het wisten stonden we ook al aan de andere kant van de douane. Koffie met een koek naar binnen werken en op naar de gate om te boarden. 

Eenmaal in het vliegtuig ging het niet helemaal zoals gepland en na bijna een uur vertraging stegen we toch op voor een vlucht van bijna 8 uur richting Toronto.

De vlucht verliep voorspoedig. 2 films en een tijdschrift later landden we al in Toronto. 

We werden opgehaald door iemand van het guesthouse waar we 3 nachten zouden verblijven. Nadat we ons een beetje op onze kamer hadden geïnstalleerd zijn we op zoek gegaan naar een tentje waar we konden eten. Die vonden we gelukkig om de hoek in Parlement st. Nadat onze buiken vol waren hebben we wat boodschappen gedaan en zijn we te voet al een deel,van Toronto gaan verkennen. Zo kwamen we op Yonge street terecht waar we door Eaton Mall hebben gelopen, het grootste winkelcentrum van Toronto. En nee, ik heb niks gekocht. De koffer wil nu al niet dicht. We hebben het oude parlementsgebouw gezien, waarna we door zijn gelopen naar de baai. 

Na al dat lopen waren onze voeten er wel een beetje klaar mee. Terug naar het hotel, het was voor ons eigenlijk inmiddels een uur of 3 's nachts waar het in Toronto 21:00 was, schoenen uit en snel onder de wol

Zaterdag was dan de eerste echte dag in Canada, nog steeds in Toronto. We waren redelijk op tijd wakker, lang leve de jetlag, en ik besloot dat ik de jetlag een beetje uit de benen wilde lopen. Op een kilometer van ons verblijf zat iets van een park, dus daar zijn we maar heen gegaan. Bianca met haar camera in de aanslag voor wat mooie plaatjes en ik gewapend met mijn hardloopschoenen. We spraken af elkaar weer bij de trappen te ontmoeten en ik ging op pad. Ik had niet verwacht dat het zo lekker zou gaan na zo'n reisdag. 

Na de run even douchen en snel de sneakers aan om de stad te gaan verkennen. 

Het was mooi weer, niet heel warm, maar een aangenaam zonnetje en een heldere lucht en Bianca wilde graag de CN Tower op. In deze toren heb je een prachtig panorama uitzicht over de hele stad. Het uitzicht was werkelijk prachtig. Door het heldere weer konden we kilometers ver kijken. De toren heeft ook een glazen vloer, maar dit viel toch wat tegen. Het was klein, waardoor je meer voeten zag dan wat er onder je gebeurde.

Na de toren hebben we een beetje langs de baai geslenterd waar we een rondvaartbootje tegenkwamen dat op het punt stond te vertrekken. Jappaner Bianca wilde graag foto's van de skyline, dus we zijn op het beetje gesprongen voor foto's en een vaart om de eilanden van Toronto. Ook dit was erg leuk. Wel was duidelijk wat voor last ze daar hebben van het hoge water, terassen stonden bijvoorbeeld nog steeds onder water.

Na de rondvaart kwamen we het Amsterdam Brew House tegen. Als echte Hollanders zijn we daar lekker een hapje gaan eten. Het viel ons op dat Toronto sowieso heel veel bier brouwt, dit hadden we niet verwacht. 

Na het eten waren we ook alweer redelijk gesloopt. We hebben nog ergens een toetje gehaald en zijn toen snel richting bed gegaan

Zondag was de verwachting dat het heel veel zou regenen. Speciaal voor ons Hollanders een warm welkon zeg maar. Daarom wisten we even niet zo goed wat we wilden doen. De ene kant van de stad hadden we gisteren toch ook grotendeels gezien.

Gelukkig stond aan de andere kant van het centrum een kasteel, Casa Loma. Dat leek ons ook wel wat. Dus de schoenen maar weer aan voor een wandeling van 5km door de andere kant van de stad. Dit was meer het universiteits gedeelte. Ook zeker een aanrader om doorheen te lopen. Het kasteel was zeker mooi, maar er stond een wachtrij van heb ik jou daar, dus we wilden niet eens weten hoe het binnen zou zijn. We zijn teruggelopen over de Bladwin Steps, door China Town richting de car rent, we konden vandaag namelijk ook de auto ophalen. Na wat gehannes met auto's die niet beschikbaar waren, SUV's en brande olielampjes hebben we toch een prettige auto meegekregen om onze reis mee te vervolgen.

We hebben wat gegeten in een tentje op Parlement Street, daar was een jazz avond en toen was de dag ook alweer voorbij. Morgen rijden we verder naar Midland. Het is hier dan ook Liberation Day, dus we hopen op een beetje mooi vuurwerk

Maandag was de eerste reisdag. Vroeg in de ochtend vertrokken we van Toronto naar Midland, een natuurgebied met vele meren en waar indianen hebben gewoond. 

Het was geen denderend weer, dus na de lunch besloten we naar een museum te gaan dat over het leven van de indianen ging. Een goede keuze, het was heel interessant. Er was een indianendorp nagebouwd en met een plattegrond kreeg je uitleg over wat je zag. Deze uitleg was serieus in het Nederlands beschikbaar, leuk toch?

Het museum lag vlakbij Little Lake, daar hebben we ook nog kort een kijkje genomen. Midland stat ook bekend om bijzondere muurschilderingen, hier hebben we onderweg een aantal van gezien. Verder heeft het een aantal hele nooie gebouwen, zoals kerken en een prachtige bibliotheek.

Hierna zijn we naar de Georgian Bay gereden. Volgens Google kon  je hier goed hardlopen, dat wilden we wel even proberen natuurlijk. In de auto hebben we ons omgekleed, voor zover we de kleren niet al aan hadden en we zijn een stukje gaan lopen. En het was ook echt prachtig. Links keek je over een gigantisch en prachtig meer en rechts stonden de meeste gigantische huizen met prachtige tuinen. En de bewoners waren toch vriendelijk. Stuk voor stuk zeiden ze gedag of glimlachten ze even als je langskwam. Ik heb dan ook heerlijk gelopen. Bianca ook. 

Het stadje zelf was verder niet heel veel te doen, dus we gaan morgen op tijd door naar Huntsville en het Algonquin natuurpark. Eens kijken of daar wat te beleven valt.

Dinsdag was weer een reisdag. Ook deze keer weer een rit van zo'n 2 uur met als eindbestemming Huntsville en het nabijgelegen Algonquinpark Park.

De reis verliep voorspoedig en zo rond de middag meldden we ons bij onze slaapplaats. Deze keer een prachtig en schattig ding aan het water gerund door een echtpaar. Supervriendelijke mensen die ons gelijk wegwijs hebben gemaakt in de omgeving door tot op de meter nauwkeurig te vertellen hoe ver alles rijden was en wat we zeker moesten zien. 

Nadat we aan de overkant van de weg wat hadden gegeten gingen we naar Limber Lost Lake, een prive landgoed dat door de eigenaar opengesteldmis voor publiek. Er zijn daar een aantal routes te volgen rondom de meren op het landgoed. Één van de routes hebben we helemaal gevolgd en een andere route deels, omdat het park ook bijna zou sluiten.

We zijn doorgereden naar het centrum van Huntsville, dat is klein maar fijn. We hebben wat boodschappen gedaan, enorme supermarkt uiteraard, toen ben ik een stuk gaan hardlopen en is Bianca met haar foto's aan de slag gegaan.

En toen was het alweer woensdag. Vandaag hadden we de hele dag de tijd om rond te banjeren in het Algonquin Park. Dit is een groot nationaal Park op zo'n 45km van Huntsville. Er lopen hier elanden, bevers, vossen en zwarte beren in het wild rond. We waren benieuwd wat we tegen zouden komen.

Op weg naar het park spotten we al 2 elanden langs de weg.

We besloten aan het eind van het park te beginnen en dan weer richting Huntsville verschillende trails te doen.

De eerste trail was de Beaver Pond trail van 2.0km. Met een bruggetje over een meer waar menig beverhuisje in stond. Door de bossen kwamen we uiteindelijk op een cliff waar we een spectaculair uitzicht over het meer hadden.

De tweede trail die we hebben gedaan heette Lookout. Daar was ook niks aan gelogen. Deze trail ging 2,1km door het bos. Halverwege kwamen we weer op een cliff met een wijds uitzicht over een deel van het Algonquin Park.

De derde trail was de Two Rivers trail van 2,3km. Ook hier weer een look out, maar in vergelijking met de andere twee viel deze toch een beetje tegen.

Op weg naar de volgende trail stond een eland langs de weg. Hier zijn we even voor gestopt om hem uitgebreid te bekijken. De eland deed omgekeerd hetzelfde.

De laatste trail was de Track & Tower van 7,5km. Deze werd ons ook aangeraden om het uitzicht dat je vanuit een uitkijktoren over het park kon hebben. Vol goede moed vertrokken we het bos in. Deze trail was de moeilijkste. Sommige delen stonden onder water, mede door de overstromingen van een paar weken geleden. We kwamen langs sluizen en prachtige meren. Eenmaal bij de lookout bleek dat we 500m moesten klimmen. Dat zagen onze beentjes niet meer zo zitten. De route kon worden afgesneden, dat besloten we dan ook maar te doen. Slechts een kilometer verder kwamen we erachter dat we al op 400 meter hoogte zaten... die klim had dus best gekund. Maar ja, teruggaan hadden we ook geen zin in. Achteraf ook wel goed, want we krefen nog een klim en een trail van 6km was eigenlijk net iets te lang zo aan het eind van de dag. Ik was in ieder geval blij toen ik auto's hoorde razen.

Als toetje zijn we nog naar een waterval vlakbij het begin van het park gereden. Wat is dat ook mooi. En wat een geluid produceert zo'n ding. Moe maar voldaan zijn we doorgereden naar Huntsville om daar de grootste lap vlees te bestellen die we konden vinden (eiwitten!!). Met extra patat en maiskolven. En het bord ging he-le-maal leeg.

Donderdag, de laatste dag alweer van de eerste week, was een reisdag. Van Huntsville naar Ottowa was het plan. Deze rit was ook gelijk de langste tot nu toe, zo'n 350km. We vertrokken redelijk op tijd en een krappe 5 uut later waren we in Ottowa waar we een natte kennismaking hadden met de stad. Het goot er van de regen. Gaar als we waren van de autorit besloten we alleen ons startnummer voor de race van zaterdag op te halen, wat te eten en weer naar het hotel te gaan. Daar heb ik nog kort op de loopband gestaan en toen ging het lampje wel uit. Morgen hopelijk beter weer, dan kunnen we de stad gaan bekijken.