Road to Berlijn week 9

Maandag startte de week met een 45' loopje. Daarvoor had Bianca een route langs een meer gevonden. Het werd daarmee wel een ik-krijg-er-het-heen-en-weer-van-loopje. Dat was zeker geen straf, de eerste 22,5' heen heb ik me de ogen uitgekeken naar de huizen aan mijn rechterkant. Gigantische huizen met prachtig aangelegde tuinen en zeer vriendelijke mensen. De andere helft hield ik mijn hoofd naar rechts om het meer te bewonderen. Ik heb ook als een tierelier gelopen die dag, mooi tempo en toch een lage hartslag. Heerlijk.

Dinsdag had ik al een duurloop staan. 20km door de Canadese heuvels. Ook hier weer het heen en weer, want ik ben iemand die met een TomTom nog verdwaald. Ondanks dat mijn Nederlandse beentjes geen heuvels gewend zijn heb ik wel lekker gelopen. Heuvels wennen eigenlijk best snel. Wat wel vreemd is, is dat het hier normaal is dat je je rondje 'even' langs een 80km weg loopt. Ik dacht eerst dat ik het niet goed begrepen had, maar niemand keek op of om toen ik daar liep. Gelukkig waren de bermen superbreed, dus met mijn veiligheid zat het wel goed!

Woensdag zagen we, toen we zelf in de auto zaten, ook mensen langs de weg lopen en rennen. Blijkbaar is dat hier dus echt heel gewoon... rare wereld.

Donderdag wilde ik heel graag een interval in Ottowa doen, maar bij gebrek aan zon, een overload aan regen en geen park nabij waar hardgelopen kon worden, besloot ik de loopband op te gaan. En er moet heel wat gebeuren wil ik die beslissimg maken. Wat heb ik dsaar een hekel aan zeg. Maar goed, idee was 3km inlopen, 10x 1' op 4:00 + 1' pauze en dan 3km uitlopen. Ten eerste stond dat ding afgesteld op miles, moest ik alles omgaan rekenen. Ten tweede wist ik al vrij snel weer waarom een loopband vreselijk is. Het is saai, je hebt niks om naar te kijken en hotels denken altijd dat het snikheet moet zijn in een fitnesszaaltje. Ten slotte moest ik na 6 intervalletjes heel, Heel, HEEL nodig naar de wc en toen kwam ik het zaaltje niet meer in. Pasje stuk. Een beetje een ongelukkige training dus zo voor de 5km race van zaterdag.

Zaterdag was het raceday! Vandaag stond een 5km in Ottowa op de planning. Een relatief korte afstand voor ons beiden, maar met 25 graden en een felle zon midden in een stad was het ver genoeg. En belangrijker nog... we kregen een medaille. De run zelf ging eigenlijk boven verwachting. We hadden afgelopen week al superveel gelopen en mijn benen waren wat moe, maar dat had blijkbaar weinig invloed op de prestaties. Met een tijd van 23:01 ben ik dik tevreden. Binnenkort een uitgebreider raceverslag van deze 5km!