Tamarack Ottowa Raceweekend

Sta je dan, in je vakantie, in je hardloopkloffie aan de start van een wedstrijd in Ottawa. Er zullen mensen zijn die denken ‘wat een lol’, maar Bianca en ik vinden hardlopen inderdaad best een lol.

En precies daarom hebben wij ons ergens begin dit jaar opgegeven voor een wedstrijd in Ottawa, Canada. 

 

In eerste instantie zouden we 10km lopen, maar omdat de race pas om 18:30 zou starten en we nog wel ‘even’ 2,5 uur in de auto naar onze volgende stop moesten rijden, hebben we besloten de afstand om te zetten naar 5 km. Deze startte om 16:00, dat kwam wat beter uit.

We hadden al gelezen dat dit een enorm hardloopevenement is in Canada. Het is zelfs een heel weekend met meerdere kidsruns, een 5km, 10km en een halve marathon. In 2016 stonden er maar liefst 47.000 mensen aan de start van dit evenement. Ook dit jaar was het afgeladen vol. waarschijnlijk ook 47.000 Canadezen en 2 Nederlandse dames.

Het was supergoed weer, iets te warm zelfs om te lopen met zo’n 27 graden, maar hierdoor was heel Ottawa wel uitgelopen om aan te moedigen.

 

Door de immense drukte rondom de start was het onmogelijk om in te lopen, dit was wel een minpunt aan dit evenement. Dus koud liepen we ons startvak in.

Gelukkig stonden we redelijk vooraan. Achter ons kon je zo ongeveer over de hoofden lopen. Ik geloof dat er in 5 of 7 waves werd gestart, misschien dat daardoor de drukte voor alle startvakken nog een beetje meeviel.

 

Toen het startschot klonk konden we vrij snel prettig lopen. Door de brede straat had je snel ruimte om je heen. De eerste kilometer ging bergafwaarts, waardoor we een prachtige eerste split hadden. Maar ja, alles moet ook weer een keer omhoog. De kilometer daarna waren redelijk vlak en daardoor ook goed te doen. Ondanks dat ik koud was gestart, liep ik wel lekker. Uitgerekend de laatste kilometer ging weer omhoog. Maar ja, dan is de finish in zicht en loop je toch wel door. En al die mensen langs de kant van het parcours werken toch ook zeker motiverend.

In een tijd van 23:02 kwam ik over de finish razen. Daar ben ik echt heel blij mee gezien het weer en het ontbreken van warmlopen. Na de finish werd er ook goed voor ons gezorgd. We kregen yoghurt, eiwitten en overal stond meer dan genoeg water en sportdrank.

 

En het allerleukste: we kregen een prachtige Canadese medaille, mijn allereerste internationale medaille!

Met een voldaan gevoel konden we in de auto stappen en naar onze volgende bestemming rijden.