Run for Women Montréal

Ben je op vakantie, doe je niet één, maar TWEE wedstrijdjes. Must be crazy about running…

 

Dat klopt ook inderdaad wel, maar ik ben nog meer crazy about medailles. Zeker als het speciale zijn en het is toch echt maar de vraag of er ooit weer in Canada geracet kan worden.

Ook deze keer hadden we weer ‘mazzel’ met het weer. Het was om half 10 ’s ochtends slechts een graad of 24. Mooi op temperatuur dus.

 

Nadat ik eerst de verkeerde kant op was gestuurd voor de start kwam ik 5 seconden voor de start toch achteraan in het startvak aan. Daar baal ik dan enorm van. Gelukkig was het een kleine club mensen die de 10km liep, dus ik kom mezelf nog wat naar voren werken en de eerste mensen was ik ook al heel snel voorbij. Het valt mij op dat Canadezen heel, heel, heel hard starten en in sommige gevallen resulteert dat in wandelen al in de eerste kilometer. Dat was in Ottowa ook al zo.

In dit geval was het voor mij heel erg gunstig. Ik liep al snel heul veel mensen voorbij en stevende af op plekje nummer 5 van de vrouwen. De nummers 2 en 3 liepen vlak voor mij en binnen 3 kilometer had ik ook deze twee dames ingehaald. Dat voelde best goed.

 

Er komt dan ook gelijk heel veel energie vrij, want ik wil dan mijn 3e plekje echt niet afstaan!

Dus ik liep de eerste rondje vrolijk door en kon een beetje aanhaken bij 2 mannen. De nummers 1 en 2 lagen zo ver voor mij dat het vooral doel werd om mijn 3e plekje te behouden.

 

Ondertussen werd het steeds warmer en warmer, dus het tempo zakte wel eens beetje in, maar daar hadden de andere dames achter mij blijkbaar ook last van. In de tweede ronde heb ik tijdens een heen-en-weertje even gegluurd hoe ik lag. Dat was gelukkig heel erg goed. Er kon een beetje gas terug worden genomen om alsnog als derde over de finish te komen. Niet met een toptijd, maar ik was echt supertevreden ook gezien mijn voetellende van afgelopen week. 

Tijdens deze race werd ook een 5km gerend en er was een wandel 5km. De 5km, zowel rennen als wandelen startten een aantal minuten na mijn start. Er waren geen regels dat wandelaars rechts moesten houden, dus ik heb regelmatig iemand aan de kant moeten drukken. Echt heel vervelend is dat. Ook dat mensen in smalle stukken met z’n vijven naast elkaar gaan lopen… Denk na!

Bij de finish kregen we een goodie bag. En die Canadezen weten wat een Goodie Bag is! Jeetje wat een hoop spul zat erin. Eten, drinken, verzorgingsproducten. Daar kan Nederland nog wat van leren!

 

De prijsuitreiking is wat anders dan in Nederland, daar kunnen de Canadezen weer wat van leren. Je komt  niet leuk om een podium staan, maar haalt 1 voor 1 je prijs op. Dit was voor een Run voor Women een erg geëmancipeerd pakket, een schoonmaakpakket. Daar kon ik de helft dus van achterlaten, want 2 liter wasmiddel gaat niet mee in je koffer ;). Een envelop was ook een leuke prijs geweest. Gelukkig zaten er ook shampoo’s en douchegel's in, dat kan je na zo’n zweterige wedstrijd wel weer goed gebruiken!

Ook na de tijd was het nog leuk op terrein. Je kon er prima nog een paar uur in het park zitten.